به گزارش ایتنا / سرویس خارجی هتل نیوز ؛ مطالعهای جدید از دانشگاه منچستر نشان میدهد که بسیاری از اقامتگاههای لوکس در آفریقا – از جمله هتلهای تمامشامل (All-inclusive) و اکو-لُدژهای تحت مالکیت شرکتهای خارجی – تأثیر مثبت چندانی بر اقتصاد جوامع محلی ندارند.
بهرغم تبلیغات گسترده درباره «گردشگری پایدار» و «اکوتوریسم»، این اقامتگاهها عمدتاً:
- فرصتهای شغلی محدودی برای ساکنان بومی ایجاد میکنند، آن هم غالباً با دستمزد پایین و شرایط کاری ناپایدار.
- بخش عمدهای از درآمد و سود را به شرکتها و سرمایهگذاران خارجی منتقل میکنند و در نتیجه سهم واقعی مردم محلی ناچیز است.
- در برخی مقاصد مانند منطقه ماساییمارا در کنیا و تانزانیا، حتی منجر به تخریب زیستبومهای حساس و جابجایی اجباری قبایل بومی شدهاند؛ موضوعی که باعث افزایش تنشهای اجتماعی و فرهنگی در این جوامع شده است.
این گزارش نشان میدهد که رشد گردشگری لوکس الزاماً به معنای توسعه پایدار نیست و اگر سیاستگذاریها و نظارت کافی وجود نداشته باشد، میتواند به تضادهای اجتماعی، تخریب محیط زیست و حتی محرومیت بیشتر مردم محلی بینجامد.
کارشناسان تأکید دارند که برای تغییر این روند، باید مدلهای جدیدی از گردشگری معرفی شود که در آن منافع اقتصادی بهطور مستقیم و عادلانه به جامعه میزبان بازگردد و نقش مردم محلی در مدیریت و بهرهبرداری پررنگتر باشد.
